U produkciji Amazona nedavno se pojavio zanimljiv ratni film “Der Tiger” čiju režiju potpisuje Denis Gansel, koji se s Kolinom Tivanom pobrinuo za scenario.
Atraktivan naslov sigurno će privući ljubitelje ratne tematike, a film će poprilično iznenaditi, mnoge i razočarati.
Tigar je naziv najpoznatijeg njemačkog tenka iz Drugog svjetskog rata. Iako napravljen u ograničenom broju, njegov uticaj na ratište je bio enorman. Iako je imao svojih nedostataka, od 1942. godine bio je najmoćnije oružje u njemačkom arsenalu.
Rusi su snimili (ne jedan) film o svom najpoznatijem tenku T-34, Amerikanci su napravili “Fury” o svom Shermanu, kakvu perspektivu donosi “Tigar”?
Petočlana posada u je u centru radnje. Film započinje scenama borbe na mostu preko Dnjepra koncem 1943. Most je već cijeli u plamenu koji uskoro zahvata i njemački tenk. Dolijeću ruski Iljušini i sve nestaje u ognju.
Iduće jutro komandir dolazi pred posadu sa naredbom. Moraju se sami uputiti u ničiju zemlju i pronaći pukovnika Hardenburga te ga dovesti do njemačkih linija.
I ako je film do tog trenutka možda podsjećao na priču “Spašavanja vojnika Rajana”, ono što će uslijediti bliže je putovanju u srce tame iz “Apokalipse” ili ruskom ratnom misteriju “Bijeli tigar”.
Istočni front bio je pun vojske, ali u “Tigru” protagonisti putuju neometani od pješaka Crvene armije ili ukrajinskih partizana.
Jedino ih progoni monstruozni uništavač tenkova, ruski SU-100, koji u to vrijeme još nije ni proizveden, ali za priču nebitno.
Nakon bijega i skrivanja u rijeci, posada “Tigra” konačno se suočava sa smrtonosnim protivnikom. U duelu pobjeđuju, ali otkrivaju da njihov antagonista nije s ovog svijeta.
Konačno, dolaze i do cilja misije, samo kako bi se otkrilo da je most na Dnjepru bio njihovo finalno odredište i da nisu preživjeli plameni oganj. Sva radnja u filmu zapravo je fantazija komandanta tenka u njegovim posljednjim trenucima.
Intencija i nije bila ratni spektakl, “Tigar” ima premali budžet za takvo što, ali u svojim okvirima odlično funkcioniše. Posada je potpuno denacifikovana, među njima su radnik, učitelj i vinogradar, čak i zbijaju šale na račun Hitlera.
Putem nailaze na SS jedinicu koja u crkvi pali seljane, majke i djecu. Dajemo doprinos, Treći Rajh ima toliki apetit za ubijanje da nema municije za sve, govori komandant jedinice šokiranoj posadi Tigra.
Tu se želi napraviti distinkcija između “običnog” njemačkog vojnika i SS-a, ali u završnom činu otkriva se da je i komandir Tigra u Staljingradu po naredbi zapalio fabriku prepunu civila i vojnika. “Žanjemo što smo posijali”, slogan je filma.
Glumačka postava dorasla je izazovima, klaustrofobične scene u tenku prilično su realno dočarane, a malo akcije uvjerljivo režirano.