Sportal je ovom prilikom izdvojio deset događaja koji obilježili godinu.
Odavno jedna ovakva lista ne može da se sastavi bez Novaka Đokovića, a tako je i ovoga puta uprkos tome što najbolji teniser svih vremena nije uspio da se domogne ni jedne grend slem ili masters titule. Ipak, to ne znači da nije imao ostvarenja za pamćenje.
Đoković “probio stotku”
Uprkos poznim igračkim godinama, Novak je pokazao da još uvijek u samom vrhu svjetskog tenisa, plasiravši se u polufinale na svakom od grend slemova. Ipak tu su neprelazne prepreke bivali neprikosnoveni Karlos Alkaras i Janik Siner čije je rivalnstvo u potpunosti obilježilo ovu kalendarsku godinu. Pored toga, imao je srpski as i finale Majamija, ali je tu poklekao u duelu sa Jakubom Menšikom koji je pružio sjajnu partiju u meču za trofej.
Ipak, Đoković je i ove sezone obogatio svoju riznicu trofeja i probio nevjerovatnu granicu od 100 trofeja u karijeri! Do trocifrenog broja pehara Srbin je stigao u Ženevi gde je krajem maja preko Martona Fučovića, Matea Arnaldija, Kamerona Norija i Huberta Hurkača došao do trijumfa na turniru iz serije ATP 250. Trofej na turniru iste kategorije Novak je podigao i u Atini, početkom novembra, kada je redom bio bolji od Alehandra Tabila, Nuna Borhesa, Janika Hafmana, a onda u finalu i od Lorenca Musetija nakon preokreta.
Tako će najbolji svih vremena 2026. godinu dočekati sa 101 trofejom u svojoj riznici koja će, nadamo se, nastaviti da se širi i u novoj sezoni.
PSŽ osvojio Ligu šampiona
Liga šampiona je u 2025. godini dobila i novo ime u listi njenih osvajača, pošto se po prvi put u nju upisao Pari Sen Žermen.
Godinama su popularni Sveci pokušavali da dođu do ušatog trofeja i potrošili stotine miliona evra zarad toga. Ipak, ni igrači poput Lionela Mesija, Kilijana Mbapea, Nejmara, Zlatana Ibrahimovića nisu uspjeli da im pomognu da dođu do tog cilja. A onda, kada se to možda i najmanje očekivalo, Parižani su postali tek drugi francuski klub, nakon Olimpika iz Marseja, koji je podigao najvrijedniji trofej evropskog klupskog fudbala.
Trebalo je Luisu Enrikeu malo vremena da posloži kockice na svoje mjesto, a nakon neubjedljive igre u grupnoj fazi takmičenja uslijedila je PSŽ-ova dominacija u nokaut fazi.
U plej-ofu je pregažen Brest sa ukupnih 10:0, za plasman u osminu finala gdje je francuskog velikana čekao Liverpul. Redsi su u prvom meču na “Parku Prinčeva” slavili sa 1:0, ali su Sveci uzvratili istom merom u revanšu i nakon boljeg izvođenja penala izborili četvrtfinale.
Naredna prepreka bila je Aston Vila koja je u interesantnom dvomeču savladana sa ukupnih 5:4, a u polufinalu je pao još jedan engleski tim – Arsenal (3:1). U meču za trofej zaokružena je dominacija razbijanjem Intera (5:0) i trofej Lige šampiona je tako konačno došao u Pariz.
Čelsi osvojio Svjetsko klupsko prvenstvo
U godini za nama pa prvi put je u novom formatu održano Svjetsko klupsko prvenstvo u fudbalu, a koje je na kraju osvojio londonski Čelsi.
Ekipe sa svih kontinenata podijeljene su u sam grupa po četiri tima, a do samog kraja stigli su aktuelni prvak Evrope – Pari Sen Žermen i posljednji osvajač Lige konferencija – Čelsi.
Djelovalo je da četa Luisa Enrikea ide ka novom velikom trofeju, pošto su na putu ka finalu pregaženi Inter iz Majamija predvođen Lionelom Mesijem, odnosno Bajern iz Minhena i Real Madrid. Ipak, tako nisu mislili londonski Plavci koji su do poslednjeg stepenika stigli pobjedama nad Benfikom, te brazilskim velikanima Palmeirasom i Fluminenseom, a na kraju iznenadili i u finalu.
U meču za trofej engleski velikan je slavio sa ubjedljivih 3:0 i tako ostao jedini klub koji u svojoj riznici ima svaki trofej koji se može osvojiti.
Duplantisova četiri svjetska rekorda
Ovu listu nije bilo moguće sastaviti bez čudesnog Armanda Duplantisa, koji je u 2025. godini čak četiri puta obarao svetski rekord u skoku s motkom.
Nevjerovatni Šveđanin je krajem februara u Klermonu-Feranu po 11. put u karijeri oborio planetarni rekord, ostvarivši rezultat od 6.27 metara. Ipak, to je bio samo početak.
Popularni Mondo je potom u Dijamanstoj ligi u Stokholmu pred domaćom publikom ovaj rezulat popravio za jedan centimetar (6.28), da bi na mitingu u Budimpešti to popravio na 6.29! Konačno, u septembru je na Svjetskom prvenstvu u Tokiju do zlata došao skokom od 6.30, što je bio njegov 14. svjetski rekord u veličanstvenoj karijeri.
Naravno, Duplantis je na kraju više nego zasluženo proglašen i za najboljeg atletičara u 2025. godini.
Mark Markes stigao Rosija
Kada smo kod rekorda, treba spomenuti i španskog motociklistu Marka Markesa, koji je dominantno stigao do titule u Moto GP šampionatu i izjednačio se legendarnim Valentinom Rosijem po broju titula u najjačoj klasi. Obojica ih sada imaju po sedam.
Bila je ovo prva titula za sjajnog Španca, nakon što je od 2013. do 2019. godine zaređao šest osvojenih trofeja. U ovom sedmogodišnjem periodu izuzetak je bila samo 2015. godina, kada je slavio njegov zemljak Horhe Lorenco.
Nakon nekoliko teških povreda Markes se ove sezone konačno vratio u prepoznatljivu formu i na svom debiju u Dukatiju došao do šampionske titule.
Koliko je dominirao ove sezone govori i činjenica da je titulu osigurao pet trka prije kraja šampionata, nakon čega zbog povrede ramena nije učestvovao na završnim trkama šampionata u Indoneziji, Australiji, Maleziji, Portugalu i Valensiji.
Noris prekinuo Maksovu dominaciju
Za razliku od Moto GP šampionata, sezona Formule 1 donijela je više uzbuđenja i prvu titulu Landa Norisa, koji je prekinuo četvorogodišnju dominaciju Maksa Verstapena.
Britanski vozač u bolidu Meklarena je imao jednu pobjedu manje od Holanđanina iz Red Bula (sedam naspam osam), ali je u generalnom plasmanu ipak zauzeo prvo mjesto sa dva boda više od četvorostrukog šampiona, odnosno 13 više od timskog kolege Oskara Pjastrija.
Vestapenu nije pomoglo ni to što je osvajao prvo mjesto na šest od posljednjih devet trka, tokom kojih ni jednom nije završio van pobjedničkog postolja.
Oklahomina istorijska titula
Istoriju su u 2025. godini ispisali i košarkaši Oklahoma Siti Tandera, koji su po prvi put postali šampioni NBA lige.
Oklahoma je predvođena Šejom Gildžusom-Aleksanderom, koji je proglašen i za MVP-a, dominirala tokom čitave sezone i na kraju više nego zasluženo došla do trofeja.
Grmljavina je regularni dio sezone okončala sa učinkom 68-14, a na putu do titule je potom redom bila bolja od Memfis Grizlisa (4-0), Denver Nagetsa (4-3), Minesota Timbervulfa (4-1), a u velikom finalu su nakon sedam mečeva velike borbe srušeni Indijana Pejsersi.
Njemačka objedinila evropsku i svetsku krunu
Svoje mjesto na listi zaslužila je i košarkaška reprezentacija Njemačke, koja je u 2025. godini postala šampion Evrope u košarci, po drugi put u svojoj istoriji.
Nijemci su tako svjetskoj tituli iz Manile dodali i kontinentalnu krunu, što je prije toga pošlo za rukom još SSSR-u, Jugoslaviji i Španiji.
Selekcija koju je predvodio Aleks Mumbru je do titule stigla bez i jednog poraza, pošto je nakon perfektnog učinaka u grupnoj fazi, gdje su za rivale imali Litvaniju, Finsku, Švedsku, Crnu Goru i Veliku Britaniju, u nokaut fazi u Rigi redom rušili Portugal, Sloveniju, Finsku i konačno u uzbudljivom i napetom finalu Tursku sa 88:82.
Fenerbahče po drugi put osvojio Evroligu
Iako na reprezentativnom planu nisu imali sreće da dođu do trofeja na Eurboasketu, turska košarka je imala razloga za slavlje na klupskom nivou.
Za to je zaslužan Fenerbahče, koji je po drugi put u istoriji došao do titule šampiona Evrolige. Nakon što su prvi ovakav uspjeh ostvarili pod vođstvom Željka Obradovića 2017. godine, sada im je isto pošlo za rukom i pod komandom Šarunasa Jasikevičijusa.
Istanbulski tim je regularni dio sezone okončao na drugom mjestu sa učinkom 23-11, a onda je u plej-ofu ubjedljivo nadigrao Pariz sa 3:0. u Polufinalu pao je Panatinaikos rezultatom 82:76, a u finalu je nadigran Monako sa 81:70.
Strašna “trka” Sinera i Alkarasa
Teniska godina prošla je u znaku velikog rivalstva Karlosa Alkarasa i Janika Sinera, koji su ljubiteljima “bijelog sporta” priredila četiri spektakla u grend slem finalima.
Na kraju su Italijan i Španac osvojili po dva trofeja na najvećim turnirima, pošto je Siner bio bolji na Australijan openu i Vimbldonu, dok je na Roland Garosu i US openu slavio Alkaras.
Posebno će se pamtiti antologijsko finale iz Pariza, najduže u istoriji Rolan Garosa, gdje je Alksaras došao do titule nakon velikog preokreta i pet sata i 29 minuta borbe.
Momak iz Mursije je u ovom meču nadoknadio zaostatak od dva seta i spasio tri vezane meč lopte Italijana pri rezultatu 5:4 u četvrtom setu.
Na kraju je Alakaras godinu završio na prvom mjestu ATP liste, uprkos tome što je Sineru pripalo finale Završnog mastersa u Torinu, gdje je Italijan i branio trofej.
Srpska info